Trzy na jednego #45

 

Kadr z filmu ,,Odyseja''.
Foto. Universal Pictures

Trzy na jednego, to seria, gdzie będę krótko omawiał najnowsze produkcje, które lecą w kinie, albo co gorsza - nie pojawiły się w polskiej dystrybucji. Na czym polega zabawa? - ano na tym, że zaczynam od historii, która podoba mi się najmniej, a trzeciego kandydata mianuję jako zwycięzcę zestawienia. Zakładam, że będą to mini-recenzje, czyli skrótowe podejście do opowiadania obrazów. Lapidarna forma, która ma zachęcić lub zniechęcić do oglądania.

Trzy na jednego #44

 

Kadr z filmu ,,Ojczyzna''.
Foto. Nine Hours

Trzy na jednego, to seria, gdzie będę krótko omawiał najnowsze produkcje, które lecą w kinie, albo co gorsza - nie pojawiły się w polskiej dystrybucji. Na czym polega zabawa? - ano na tym, że zaczynam od historii, która podoba mi się najmniej, a trzeciego kandydata mianuję jako zwycięzcę zestawienia. Zakładam, że będą to mini-recenzje, czyli skrótowe podejście do opowiadania obrazów. Lapidarna forma, która ma zachęcić lub zniechęcić do oglądania.

Omawiam dwa amerykańskie filmy - Szybkie podsumowanie

 

Kadr z filmu ,,Carolina Caroline''.
Foto. FilmNation Entertainment

Wybieram się do Stanów, żeby przedstawić dwa filmy. Pierwszy z nich zachwycił, a drugi - no, cóż - nie porwał, jak sądziłem. 

Omawiam trzy filmy #2

 

Kadr z filmu ,,Mermaid''.
Foto. Candy Pictures

Witam ponownie, lecimy z tematem, bo pali człowieka do pisania. 

Trzy na jednego #43

Kadr z filmu ,,I Swear''.
Foto. StudioCanal Films

Trzy na jednego, to seria, gdzie będę krótko omawiał najnowsze produkcje, które lecą w kinie, albo co gorsza - nie pojawiły się w polskiej dystrybucji. Na czym polega zabawa? - ano na tym, że zaczynam od historii, która podoba mi się najmniej, a trzeciego kandydata mianuję jako zwycięzcę zestawienia. Zakładam, że będą to mini-recenzje, czyli skrótowe podejście do opowiadania obrazów. Lapidarna forma, która ma zachęcić lub zniechęcić do oglądania.

Wspominam Erica Rohmer - Pięć tytułów na start

 

Eric Rohmer zmarł w Paryżu w wieku 89 lat, w 2010 r. Francuski krytyk filmowy, teoretyk języka filmowego dzielił się z widzem głębokimi dramatami erotycznymi, jak ,,Kolano Klary'' czy ,,Moja noc u Maud''. Nigdy nie przedostał się do szerokiej publiczności - pozostawał w cieniu swoich słynniejszych kolegów z branży, jak Jean-Luc Godard, a z mojej perspektywy był bardziej ludzki, niż większość autorów z epoki nowej fali w latach 50. Jego humanistyczna spuścizna wyróżniała się ciepłym humorem, literackimi dialogami oraz spojrzeniem na rzeczywistość oczami artysty siedzącego z dala od tłumu. 

Szybka opinia o dwóch japońskich produkcjach

Kadr z produkcji ,,13 zabójców''.
Foto. Toei Company

 Lecimy z tematem bez zbędnych wyjaśnień. 

O dwóch klasykach kina, które warto zobaczyć #4

Kadr z filmu ,,Piękna wieś pięknie płonie''.
Foto. Cobra Film Department

Wraz z nowym rokiem otwieram nową kategorię, czy nowy program na swoim kanale. Postanowiłem podzielić się wrażeniami z filmów, o których mało się mówi, lecz są godne polecenia (według własnego uznania). W tym przedziale będą pojawiać się filmy z lat: 1932-1999. Głównie skupię się na rzeczach mniej rozpoznawalnych, które nie miały szerokiego dostępu, albo są nagradzane, ale wciąż nie mają ,,rozgłośni''. Nie będę skupiał się na nowszych filmach, co nadeszły wraz z XXI wiekiem. Nie będę mówił czy obiecywał, jaka będzie częstotliwość tych materiałów, choć raz na miesiąc powinno się udać (a przynajmniej raz na dwa miesiące). Także, zapnijcie pasy - startujemy z nowego lotniska.

Projekt Hail Mary - Daleko od domu

 Pomimo jawnej baśniowości tematu - ,,Hail Mary'' wyrasta na jeden z najlepszych filmów Sci-Fi ostatnich lat. Opowiadając rozczulającą opowieść o przyjaźni międzygalaktycznej - pomiędzy człowiekiem, a kamienistym potworem bez oczu o szlachetnym sercu. Wszystko (przed premierą) wskazywało, że historia zawiedzie miłośników twardej fantastyki naukowej. Jakiś samotny astronauta z gwiazd, ratowanie świata, Ryan Gosling jako wybawca z odzysku, plus nieszczęsny humor burleskowy wytracający tempo z linii kolejowej. 

Wbrew obawom; okazał się czymś więcej, niż przypowiastką o ludzkiej determinacji w kosmosie. Jego niewinność wynika z niespiesznej, deklaratywnej narracji, gdzie komory ciśnieniowe utrzymują obce organizmy w stanie czujności. To także przykład, że kosmici nie muszą być uważani za zagrożenie, lecz prapoczątkiem oraz oznaką nowych układów koleżeńskich. Tradycyjny początek ukazuje bohatera budzącego się z kriogenicznego snu, gdzie jego załoga uległa wypadkowi. Martwi kombatanci kosmiczni, a na pokładzie Ryland Grace - niegdyś profesor nauk ścisłych z doktoratem wykładający na uczelniach klasy średniej. Nie pamięta za wiele, ma częściową amnezję oraz mało funkcjonalną przysadkę mózgową.

O dwóch klasykach kina, które warto zobaczyć #3

 

Kadr z filmu ,,Krakatit''.
Foto. Ceskoslovenská Filmová Spolecnost

Wraz z nowym rokiem otwieram nową kategorię, czy nowy program na swoim kanale. Postanowiłem podzielić się wrażeniami z filmów, o których mało się mówi, lecz są godne polecenia (według własnego uznania). W tym przedziale będą pojawiać się filmy z lat: 1932-1999. Głównie skupię się na rzeczach mniej rozpoznawalnych, które nie miały szerokiego dostępu, albo są nagradzane, ale wciąż nie mają ,,rozgłośni''. Nie będę skupiał się na nowszych filmach, co nadeszły wraz z XXI wiekiem. Nie będę mówił czy obiecywał, jaka będzie częstotliwość tych materiałów, choć raz na miesiąc powinno się udać (a przynajmniej raz na dwa miesiące). Także, zapnijcie pasy - startujemy z nowego lotniska. 

Omawiam trzy filmy

 

Kadr z filmu ,,Elvis Presley''.
Foto. Authentic Studios

Lecimy z tematem, bo czas goni ;)

Pakiet filmowy - Omówienie

 

Kadr z filmu ,,River Returns''.
Foto. EST Studios

Witam, wracam po krótkiej przerwie, zasypując Was drobnym pakietem filmowym. Pierwotnie miałem opisać pięć filmów, ale stwierdziłem, że cztery wystarczą. Co ciekawe - tylko jeden z nich nie był godny mojego czasu. Zacznę nietypowo, bo od wyjątkowej ramy narracyjnej, który zrywa z łatką ,,przeciętnego'' dokumentu. Przechodząc do bardziej fabularnych historii zanurzonych w kulturze japońskiej oraz amerykańskiej. Jeśli starczy mi sił oraz chęci - niebawem pojawi się kolejny pakiet, bo widziałem wystarczająco dużo, żeby mieć co opisywać. Tymczasem nie przedłużam i zapraszam do względnie krótkiego, szybkiego omówienia. 

Trzy na jednego #42

Kadr z filmu ,,Wichrowe wzgórza''
Foto. LuckyChap

Trzy na jednego, to seria, gdzie będę krótko omawiał najnowsze produkcje, które lecą w kinie, albo co gorsza - nie pojawiły się w polskiej dystrybucji. Na czym polega zabawa? - ano na tym, że zaczynam od historii, która podoba mi się najmniej, a trzeciego kandydata mianuję jako zwycięzcę zestawienia. Zakładam, że będą to mini-recenzje, czyli skrótowe podejście do opowiadania obrazów. Lapidarna forma, która ma zachęcić lub zniechęcić do oglądania.

O dwóch klasykach kina, które warto zobaczyć #2

 

Kadr z filmu ,,The Ogre of Athens''.
Foto. Athens Film Company

Wraz z nowym rokiem otwieram nową kategorię, czy nowy program na swoim kanale. Postanowiłem podzielić się wrażeniami z filmów, o których mało się mówi, lecz są godne polecenia (według własnego uznania). W tym przedziale będą pojawiać się filmy z lat: 1932-1999. Głównie skupię się na rzeczach mniej rozpoznawalnych, które nie miały szerokiego dostępu, albo są nagradzane, ale wciąż nie mają ,,rozgłośni''. Nie będę skupiał się na nowszych filmach, co nadeszły wraz z XXI wiekiem. Nie będę mówił czy obiecywał, jaka będzie częstotliwość tych materiałów, choć raz na miesiąc powinno się udać (a przynajmniej raz na dwa miesiące). Także, zapnijcie pasy - startujemy z nowego lotniska. 

O dwóch filmach, które warto zobaczyć - Szybkie podsumowanie

Kadr z filmu ,,Historia Silyana''.
Foto. Ciconia Film

 Szybko i na temat. Nadrabiam zaległości filmowe, dlatego poświęcam rubrykę dwóm produkcjom, które skradły moje serce. Nie są jakoś szczególnie popularne, więc działam, żeby zyskały większy rozgłos. 

Głos Hind Rajab - Akcja z Gazy

 Odkąd konflikt Palestyny z Izraelem nabrał rozpędu - kwestią czasu było, zanim ktoś podejmie ostry temat ratowania niewinnych cywili z placu boju. W paradokumentalnym ujęcia przedstawia dramatyczną walkę o ocalenie dziewczynki, która została otoczona strzałami, gdy ona ukrywała się w samochodzie. Szczegółowo odnosi się do wydarzenia z 29 stycznia 2024 r., gdy pracownicy Towarzystwa Czerwonego Półksiężyca otrzymali pilny telefon od palestyńskiego dziecka, które zostało uwięzione w centrum chaotycznego konfliktu w Gazie. Ratownicy przyklejeni do słuchawki próbują interweniować - rozmawiając na łączach z przerażoną, tytułową Hind Rajab, która straciła wcześniej krewnych, a ona została uwięziona w aucie - czekając na pomoc uzbrojonej żandarmerii, czy karetki, która musi zostać zatwierdzona przez zagraniczne władze. Film, ani jednej minuty, nie poświęca temu, co dzieje się poza monitorami oraz komunikatorem. Śledzimy jedną bazę ratowników, którzy chcą zapewnić ochronę, a także wsparcie emocjonalne dla małej dziewuszki, co nieustannie informuje o przebiegu wydarzeń.

Trzy na jednego #41

Kadr z filmu ,,Arco''. 
Foto. France 3 Cinema

Trzy na jednego, to seria, gdzie będę krótko omawiał najnowsze produkcje, które lecą w kinie, albo co gorsza - nie pojawiły się w polskiej dystrybucji. Na czym polega zabawa? - ano na tym, że zaczynam od historii, która podoba mi się najmniej, a trzeciego kandydata mianuję jako zwycięzcę zestawienia. Zakładam, że będą to mini-recenzje, czyli skrótowe podejście do opowiadania obrazów. Lapidarna forma, która ma zachęcić lub zniechęcić do oglądania.

Eephus - Sport, to coś więcej niż gra

 

Czy jest bardziej amerykański sport, niż baseball? Nie sądzę, poza NBA czy NFL (futbol w kaskach na twarzy) nie widzę innej możliwości. Mała ciekawostka, w Japonii także cieszy się dużym zainteresowaniem. W Polsce jest to sport, nie tyle niszowy, co niepraktyczny. Widzę to po orlikach, gdzie dominuje tenis ziemny, piłka nożna czy siatkówka. I nie ma w tym nic złego. Sport od zawsze był częścią naszej kultury, solidarną, czystą przyjemnością, formą rekreacji, która zmusza mięsnie do wysiłku. Wydaje się prostą grą, bez żadnych komplikacji, łapiesz piłkę w rękawicę wyrzuconą przez miotacza, żeby zdobywać punkty, ma jednak kilka zasad, w których można się pogubić, jeśli nie miałeś przyjemności biegać po boisku, żeby zdobyć bazę. 

La valle dei sorrisi - Przeklęta wioska

 W zamyśle włoski autor pragnął sportretować gorący temat oczekiwania na zbawiciela - przecierając szlaki horroru religijnego, który onegdaj stanowił odpowiedź na ludzką nadzieję oraz mieszaninę strachu. Tymczasem to horror bycia - człowieka zamkniętego w klatce rozpaczy w górskiej dolinie, gdzie ludzkość przegrywa pojedynek z własnymi demonami. Zaczyna się, jak w półśnie, bo senny, majaczący dramat zrozpaczonego mistrza judo o imieniu Sergio (Michele Riondino), który przybywa do małej wioski Remis we Włoszech (prowincja Rimini), gdzie prowadzi zajęcia gimnastyczne w ramach zastępstwa wychowawczego, prowadzi do serii wypaczenia nauki chrześcijańskiej.

O dwóch klasykach kina, które warto zobaczyć #1

Kadr z filmu ,,Dzikie trzciny''
Foto. Ima Films

Wraz z nowym rokiem otwieram nową kategorię, czy nowy program na swoim kanale. Postanowiłem podzielić się wrażeniami z filmów, o których mało się mówi, lecz są godne polecenia (według własnego uznania). W tym przedziale będą pojawiać się filmy z lat: 1932-1999. Głównie skupię się na rzeczach mniej rozpoznawalnych, które nie miały szerokiego dostępu, albo są nagradzane, ale wciąż nie mają ,,rozgłośni''. Nie będę skupiał się na nowszych filmach, co nadeszły wraz z XXI wiekiem. Nie będę mówił czy obiecywał, jaka będzie częstotliwość tych materiałów, choć raz na miesiąc powinno się udać (a przynajmniej raz na dwa miesiące). Także, zapnijcie pasy - startujemy z nowego lotniska.