Najlepsze filmy 2018 r. - Według Chrisa

Spalmy towarzystwo wzajemnej adoracji (kadr z filmu ,,Płomienie'').

Ostatnia topka podsumowująca 2018 r. Nie był to udany rok dla kina. Powstało wiele średnich tytułów, z których nijak nie dało się czerpać przyjemności. Garstka z nich trafiła na czarną listę albo rozczarowały (m.in. ,,Roma'' za niesubtelną emocjonalność, sterylny, płaski obraz Meksyku lat 70.), do tego filmy rozrywkowe, które przestały przynosić jakość (kolejne dzieła Marvela wyglądają jak odcinki serialu - wciąż się zastanawiam, kiedy to wszystko spuchnie czy ucichnie), a o horrorach nie mam przyzwoitego zdania (szumnie zapowiedziany ,,Dziedzictwo. Hereditary'' okazał się czterokrotnie słabszą wersją ,,Dziecka Rosemary'' od Romana Polańskiego). Jestem wstrząśnięty, jak bardzo nie mam ochoty się pastwić nad nowymi dokonaniami Patryka Vegi, nad przeciętnymi debiutami (vide ,,Winni'' od Gustava Möller) czy rzeczami, do których nikt nie sięga (jak nowy trip od von Triera)