Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kryminał. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kryminał. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 8 marca 2026

O dwóch klasykach kina, które warto zobaczyć #3

 

Kadr z filmu ,,Krakatit''.
Foto. Ceskoslovenská Filmová Spolecnost

Wraz z nowym rokiem otwieram nową kategorię, czy nowy program na swoim kanale. Postanowiłem podzielić się wrażeniami z filmów, o których mało się mówi, lecz są godne polecenia (według własnego uznania). W tym przedziale będą pojawiać się filmy z lat: 1932-1999. Głównie skupię się na rzeczach mniej rozpoznawalnych, które nie miały szerokiego dostępu, albo są nagradzane, ale wciąż nie mają ,,rozgłośni''. Nie będę skupiał się na nowszych filmach, co nadeszły wraz z XXI wiekiem. Nie będę mówił czy obiecywał, jaka będzie częstotliwość tych materiałów, choć raz na miesiąc powinno się udać (a przynajmniej raz na dwa miesiące). Także, zapnijcie pasy - startujemy z nowego lotniska. 

środa, 21 maja 2025

Harbin - Mroczne karty Korei Południowej



 Wpisujący się między dramatem historycznym, a czystą fikcją opowieść o wyzwoleniu Korei spod jarzma Japończyków czerpie garściami z estetyki noir, gdzie panowie chodzą w płaszczach, kapelusze są spadziste, a ponurość czasów zostaje oddana w ciemnych bazach podziemnych. Jestem zaskoczony, jak nie wiele informacji przekazuje o oficjalnym konflikcie na początku XX wieku - akcja skacze po miastach, nie oddając geopolitycznej idei stojącej za bojownikami, którzy działają dla narodu potajemnie. Film oparty jest na rzeczywistych wydarzeniach, podczas których grupa koreańskich aktywistów spiskowała w 1909 roku, by zamordować Ito Hirobumiego, japońskiego premiera i pierwszego japońskiego generała-rezydenta Korei. 

środa, 23 kwietnia 2025

Niewierna żona - Precz z kochankiem!

 


Zdrada - paskudne słowo. Nigdy nie zostało wypowiedziane w pozytywnym świetle, a legendarny krytyk filmowy z Cathiers du cinema, jak Claude Chabrol postanowił wyłożyć cegiełkę, do czego prowadzi niewierność w małżeństwie. Do niepotrzebnych kłamstw, mieszania w zeznaniach, i przebiegłego thrillera, którego nie interesuje dreszczyk emocji, lecz konsekwencje sypiania z niewłaściwym mężczyzną. Zaczyna się pięknym, wyostrzonym, idyllicznym obrazkiem, gdzie obserwujemy szczęśliwy związek przy stole. Charles (Michel Bouquet), to zamożny biznesmen pracujący w biurze jako właściciel firmy ubezpieczeniowej, który ma rozradowaną sekretarkę niespełnioną w układzie cielesnym. Jego żona, to drapieżna kotka o długich nogach, wymalowana Helene - z kolorowymi powiekami, z fikuśną fryzurą o wypukłych rysach oraz pomadce dla dekoracji (w tej roli muza filmowca Stephane Audran). Mają małego, bystrego chłopca o imieniu Michael, który uwielbia puzzle, kąpiele z matką czy książki na dobranoc. Sielanka kwitnie, ale mąż podejrzewa, że żona wyjeżdża do Paryża w innym celu, niż kosmetyczka lub fryzjer. 

środa, 9 kwietnia 2025

Beauty of the Underworld - Suzuki powraca

 


Czy można nazwać coś kinem rabunkowym bez rabunku? Skradzione klejnoty nie mają oficjalnego pościgu, lecz pozostają zastawioną pułapką w rękach chciwych biznesmenów z gangsterskiego półświatka w japońskiej społeczności, gdzie panuje przekręt między eleganckimi kupcami. To, w dużej mierze, kino klasy B., z umowną fabułą, ale z szeroko zakrojoną szajką, która ma obsesję na punkcie małych kamieni. Zaczyna się wymownie - z głębokimi zdjęciami w kanałach, jak w najlepszych filmach noir, na czele z ,,Trzecim człowiekiem'' (1949), z poetyzacją ostrości obrazu polskiego ,,Kanału'' (1956). Seijun Suzuki jest mało popularny w naszych kręgach, co nie ma zwyczaju figurować na lekcjach filmoznawczych, a szkoda, bo to interesujący przykład, jak łączyć kino gatunkowe z artystycznie wypielęgnowanymi zdjęciami. Czarno-białe ujęcia służą tej gangsterskiej sadze, gdy z więzienia wychodzi Miyamoto (Michitaro Mizushima), który odwiedza szefa yakuzy, co jest na wypoczynku w tureckiej łaźni. Zamierza sprzedać drogocenne pamiątki - małe kamyczki warte kilkanaście milionów.

czwartek, 23 lipca 2015

Śmiertelny pocałunek - Wysyp filmowy cz.5


O filmach noir wypowiada się zazwyczaj z myślą o trzech tytułach: ,,Sokole maltańskim'', ,,Podwójnym ubezpieczeniu'' oraz ,,Dotyku zła''. Zapominając o pozostałych utworach. Ale nie powiem, ,,Śmiertelny pocałunek'' słusznie został zapomniany , gdyż nie przypomina zwyczajny czarny kryminał. Kręci się po obrzeżach kina gatunkowego - zapominając o tym, czym był z założenia. 

środa, 15 kwietnia 2015

Z jednej krwi - Rodzinne spotkanie


Z jednej krwi słusznie zostało zepchnięte do sal studyjnych. Tylko że jak na tamtejszy poziom - obraz wychodzi blado. Widownia przywykła do trudnych, społecznie zaangażowanych fabuł. Do ujęć trwających powyżej dwóch minut. Rozumie problemy ludzi, którymi nie interesuje się multipleks. I chociaż Z jednej krwi ma wszelkie predyspozycje, aby się przypodobać - historia przeczy sama sobie? Z czego to wynika? Spróbuję wyjaśnić.

środa, 11 marca 2015

W kręgu zła - Kino dla mężczyzn


Wczoraj przypadł Międzynarodowy Dzień Mężczyzn, z tego powodu chciałem przygotować coś na przypieczętowanie okazji. Nie zdążyłem, więc piszę o tym dzisiaj. Wybór był spory: krążyłem wokół Powrotu Andrieja Zwiagincewa, Mojego roweru Piotra Trzaskalskiego, Prawdziwego męstwa braci Coen czy Obrońcy Prachya Pinkaewa. Padło na film Jean-Pierre'a Melville. Doskonała produkcja - niezależnie od święta. 

środa, 4 lutego 2015

Widmo - Dreszczowiec bez paralizatora



Cienka krawędź obdziela zamiary od czynów. Obiektywny punkt widzenia nie jest wiarygodny - przynajmniej takie otrzymałem wyniki po obejrzeniu Widma. Film wiekowy, dla którego czas jest wrogiem niżeli sojusznikiem. Widmo jest kinem zakorzenionym w latach nadciągającej II fali feminizmu. Pewne oznaki czy symptomy są podrzucane w scenach, gdzie kobieta przeciwstawia się mężczyźnie - lub oficjalnie przyznaje, że ma dość upokorzenia.

środa, 7 stycznia 2015

Son of a Gun - Po staremu


Son of a Gun wpisuje się w szereg szalonych, brutalnych i krwawych filmów sensacyjnych. Z morałem, który wystukano w dialogach, tak jak w Krollu czy Psach - w reżyserii Pasikowskiego. Nie jest to kino z szarżą, ale też nie zastyga w ruchu. Wszelkie niedorzeczności przyjmujemy na ,,ślepo'', bo raz - jest to na rękę scenarzyście, a dwa - ekran pęcznieje od dramatu i zmian ujęć. Przyjęło się, że nie powinniśmy za wiele oczekiwać od kina akcji, ale czasem nie łatwo pozbyć się wrażenia, że robią nas w ,,balona'', albo unikają drobiazgowych wyjaśnień. Największy kłopot wynika z efektów montażowych.

piątek, 2 stycznia 2015

Dziecko na niebie - Książkowa atmosfera niezwykłości


Z dedykacją dla Agnieszki R. - mojej bratniej duszy.

Otrzymałem wiadomość od Agi, że książka powinna mi się spodobać. Właściwie, czemu nie. Odwiedzam bibliotekę, zabieram co trzeba i zmywam się do zacisza domowego. Co mnie mogło czekać? Wiedziałem tylko tyle, że zastanawiała się nad końcową analogią, którą nie zrozumiała? (Na pewno będę z nią dyskutować o lekturze przy najbliższej okazji). W każdym razie - miała z czymś kłopot. Zaglądam do środka, czytam ją przy cappuccino. Dowiaduje się, dlaczego mi poleciła.

wtorek, 23 grudnia 2014

Gość - Muzyczny bal przemocy



Gość to sprawny melanż, po którym nie zachorujesz: złożony z thrillera, kina akcji i humoru pogrzebowego (w tej kolejności). To jeden z tych filmów, który uknuł, by zostać wpisany do annałów klasyki. Robi to na kilka sposobów, ale czy ta sztuka mu się udała: widzowie zadecydują. Film wypożycza patenty na dobre kino - ma wyznaczoną trasę, którą zmierza. Zapomnijcie o subtelnościach, Gość jest do przewidzenia, łatwo przejrzeć go na wylot. Zależy mu, aby trafić do szerokiej publiczności - nie toleruje sprzeciwu.

czwartek, 4 grudnia 2014

Miesiąc z Polskim Kinem: PitBull - Za wściekli, za sfrustrowani


Polskie kino policyjne. PitBull jest brutalny, wulgarny, kopie po nerach i sprowadza prawo do wybiórczego potraktowania. Wśród ekipy nie znajdziemy Serpico. Dobry gliniarz? Czy ty wiesz, o czym mówisz? Jeśli kojarzyłeś dotąd stróżów prawa jako uśmiechniętych ludzi po trzydziestce, to mało widziałeś, albo nie usłyszałeś o Wydziale Zabójstw, które zostało rozwiązane w 2004 roku. Patryk Vega stworzył film, po którym idealizm pryska. 

piątek, 21 listopada 2014

Więzy krwi - Męskie kino


Więzy krwi stylizowane na lata 70. mają chrapkę na bycie filmem kultowym. Złożony hołd kinu sensacyjnemu z ubiegłego stulecia, jest zrealizowany z przysłowiową głową. Ukłon w stronę rodziny, która staje się najważniejsza w chwili przyjścia na świat, jest zarazem blaskiem, jak i cieniem dla fabuły. Więzy krwi nie próżnują, produkcja marzy, żeby przypominało nam stare kino, w którym nie o stłuczki, pościgi czy o strzelaniny chodziło, ale o zasady przekroczone w postmodernistycznej rzeczywistości. Braterstwo ponad wszystko - brzmi dumnie.

wtorek, 18 listopada 2014

Jak postrzegam serial Gotham?




Przedstawienie Gotham (czyt. Gotam) bez Batmana wydaje się karkołomne, niezdatne do pokazania i mało interesujące. No bo po co tworzyć serial bez najważniejszej postaci tego zafajdanego miasta? Autor tegoż pomysłu, Bruno Heller postanowił pokazać Gotham, zanim narodził się wielkomiejski bohater - w tym mieście obywatelom obcy jest wyraz ,,bohater''. Gdy dowiedziałem się o rzekomych pogłoskach, iż Batman zostanie pominięty ze względu na Jima Gordona, który w przyszłości zostanie jego wspólnikiem - poczułem się nieswojo. Zastanawiałem się, czy podołają takiemu arcytrudnemu zadaniu. I czy takiej osobie jak ja, potrzebny jest serial, w którym to czarne charaktery zdają się trząść fikcyjnym miastem, a nie skrzydlaty obrońca uciśnionych?

sobota, 25 października 2014

Zakurzone przeboje: Wschód słońca - Spóźniona prawdziwa miłość


Wraz z prowadzeniem serii ,,Historia kina'' mam okazję powrócić do produkcji o których pamięta zaledwie garstka kinomanów. I to nie dlatego, że są słabe i na tyle nieatrakcyjnie, że słusznie zalegają na półkach, gdzie pajęczaki zakładają biwak. Są pomijane przez widzów, ponieważ nikt o nich nie mówi. Jak ktoś nie lubi starego kina, to i bez zapału zagląda do tytułów pokrytych brudem. Co najdziwniejsze, Wschód słońca jest określany mianem jednego z najlepszych filmów kina niemego. Być może słowo niemy sprawiło, że wyleciał poza tor zainteresowania.

piątek, 17 października 2014

Przed premierą: Rogi - Harry Potter uczniem szatana


Odkąd Daniel Radcliffe zakończył karierę w Hogwarcie, próbuje zerwać z wizerunkiem chłopca z blizną. Dał się poznać jako odważny aktor teatralny, który bez skrępowania wystąpił na scenie nago. Jako młody aktor filmowy musiał udowodnić, że stać go na transformację charakteru - grając więcej niż jedną miną, ,,Potter'' dorósł i zamierza odtwarzać postacie w ciekawszych produkcjach - bardziej wymagających. Rogi są gorącą pozycją tego roku, ponieważ film powstał na podstawie książki Joe Hilla - syna Stephena Kinga. Czy warto wybrać się do kina? Zaczekajcie na końcowy werdykt.

poniedziałek, 29 września 2014

Zaginięcie Ethana Cartera - Przepiękne cacuszko z Polski


O nowej grze Adriana Chmielarza (tego od Tajemniczej statuetki czy Bulletstorma) dowiedzieliśmy się prawie przed jej wydaniem. W okół programu nie było agresywnej polityki marketingowej. Tytuł nawet nie pretendował do hitu roku. Jedyne co mógł zrobić, to zaskoczyć rynek growy i pokazać, że Polska coraz mocniej odkształca piętno w kulturze znienawidzonych gier wideo (szczególnie strzelanek) przez mass media, które zniekształcają obraz o twórcach i ich odbiorach. Ale nie wdając się w felieton na ten temat - przejdźmy do produkcji polskiego projektanta i producenta gier komputerowych. 

sobota, 27 września 2014

Cień wiatru - Pisarz skazany na porażkę


Odrabiając zaległości literackie, bo mam ich niemało, co zresztą mi nie przeszkadza, musiałem w końcu sięgnąć po słowo czytane, gdyż potrzebna jest mi przerwa od obrazów, które oglądam w dzień w dzień (Chris jest chory, jak nie obejrzy filmu). Dotarłem do Ruiza Zafóna, który jest znany w Polsce i cieszy się rosnącą popularnością. Trafiłem akurat na niewymagającą literaturę - nie ma w niej fałszu i raczej stoi w rozkroku między literaturą wysoką ,a tym, co staje się beletrystyką - dla mas. Nie ma nawet mowy, żeby książkę skierowano do najtęższych umysłów. To nie James Joyce, żeby odrzucić od siebie stylem. Ale nie o nim dzisiaj podyktowany jest tekst. 

wtorek, 23 września 2014

Sin City 2: Damulka warta grzechu - Dziewięć lat czekania na marne


Po premierze części pierwszej z wysokimi oczekiwaniami liczyłem na sequel. Lata mijały, powtórzyłem seans. Damulka warta grzechu pojawia się w momencie, gdy efekty specjalne rzutują na sukces kasowy. Nietuzinkowa oprawa ,,graficzna'', wręcz komiksowa stała się symbolem, którego trudno pomylić z innym filmem niż Sin City. Po zaledwie półtorej godziny wiem na bank, że nie powrócę do niej, jak do Miasta Grzechu (bo tak brzmiał podtytuł części pierwszej). Dlaczego? Odpowiedź jest banalna. Posłuchajcie. 

czwartek, 18 września 2014

Klasyka polskiego kina: Człowiek na torze - Kryminał pełną parą


Mało piszę o naszym rodzimym kinie, dlatego żeby załatać tę dziurę, założyłem nową etykietkę. Przebiegać ma to w następujący sposób: raz na dwa tygodnie będzie pojawiać się jeden polski film, który w moich oczach się podobał i jest warty poświęcenia czasu. Bez żadnych ograniczeń będę wstawiał filmy uznane za kultowe, i te mniej znane w środowisku filmowym czy wśród publiczności.